ve de ki!

Genel olarak ülkemizde sanat, güzel sanatlar, resim, heykel filan gibi konularda yapılan edilenler ne halta yarar, bunları kim alır, nereye satar vb. gibi ’sınıfsal’ sorunlar bir yana, Radikal’de rastladığım şu söyleşide geçen şu ifade ilgimi çekti.

“Şimdi burada şu gördüğünüz iş, 40 bin dolar arkadaki 19 bin dolar, bu 26 bin dolar diğeri de 15 bin dolar.”

Söyleşiyi yapan ile söyleşilen (Şenol Yorozlu) arasında bir itişme durumu var, o ayrı, fakat sanatçının daha neden bahsettiğini bile bilmediğini okumak çok tuhaf. Örneğin diyor ki Şenol Yorozlu, “Bir hayıflanma var. Ben bu hayıflanmadan esinlenerek bu vav nereye tekabül eder bugünkü yaşantımızda? Onun peşine düştüm. Beni ilgilendiren tarafı bugün Amerika’nın başkentinin w’siyle örtüşmesiydi. Çünkü o da okuduğumuz zaman sağdan sola aynı.
Fakat bu işlerin karşına geçip izleyici sizin kurduğunuz ilişkileri mümkün değil kuramaz… Arapça alfabesindeki vav’ı bileceksin. Bunun Anadolu dini resimlerinde bir göz gibi resimlendiğini imgeleştirildiğini bileceksin. W’nun İngilizcede serbest Kürtçede yasaklandığını düşüneceksin. Oradan Washington’un W’sunun hepimizi izlediğine geleceksin…“.

Tamam gelelim, örneğin Kürtçe’de neden W var sorusunu soralım, ondan sonra da tabloların fiyatlarının neden dolar ($) olduğuna gelelim sanatçı kardeşim? Mesela resimlerimizi acaba elli milyon kürt dinarı fiyatla satsan, ne işe yarar? Arkasındaki ekonomik güce bakar o “dil” dediğin herze, kültüre falan değil! Artı yazılı dil ve sözlü dil diye bir ayrım var, hiç ağzından “dubluve” çıkan kürt ya da türk görmedim ben, sen gördün mü? Bir de çok okuyorum demiş..Pöh!