ve de ki!

Tuna Kiremitçi’nin Vatan’daki yazılarını arada bir okuyorum. Bir yazar, bu kadar kötü, bu kadar çapsız şeyleri neden yazar diye merak ediyorum. Aslında etmiyorum, cevap ortada. Gazetecilerin kendilerini yazardan saydığı bu yer, aslında Edebiyat Tarihi’nin bir parodisi olan bir paralel evren. İclal Aydın’ın, Hıncal Uluç’un yazar olarak anıldığı bu paralel evren, biz fanilere buradaki hayatlarımızın ne kadar boş, sıradan, “out” olduğunu hatırlatmak için hazırlanmış.

Bakınız Tuna Kiremitçi ne demiş: “Uçuk seçim vaatleriyle, felaket senaryolarıyla ve medyadaki kayıkçı kavgalarıyla bunaldığımız şu sıcak yaz günlerinde belki en hayırlısı, yine sanata sığınmak…” Ve önerisi de var: ““Seninleyim”, “Yaz Yağmuru”, “Her Yaşın Ayrı Bir Güzelliği Var”, “Erkekler Ağlamaz” ya da “Sen Benim Şarkılarımsın” gibi eserleri onun sesinden dinlemek, küresel ısınma kurbanı ruhunuzu serinletecek.”

Küresel Isınma ile Ayten Alpman’ın şarkıları arasında en kestirme yolun bulunabildiği bu paralel evren içinde yaşıyor Tuna Kiremitçi. Her olaydan sonra “ne güzel günlermiş yahu” diyebilmenin yavşaklığı içinde hem de..