ve de ki!

İzlenimler’de Fethi Sipahi Tan, www.nahnu.org’da başlayan “mimleme” çılgınlığından dem vurup, hubble’ı da listeye eklemiş. Kendi adıma sevindim, gururlandım ve bilahare hubblandım.

Fakat gerçekten hangi blog sitesini, hangi blog yazarını ve hangi blog metnini gerçek anlamı ile, ne şekilde okuyabilirim bundan pek emin değilim. Bir kere olayımız farklı. İkincisi şöyle bir gerçeklik var, her ne kadar blog ya da weblog, endüstriyel yazın türleri (roman, öykü, makale, köşe yazısı vb.) karşısında yazmak isteyen kişiye bambaşka bir imkan yarattıysa da, kötü yazmayı da feci halde meşrulaştırdı. Aslında bu konuda oldukça uzun, tombul bir yazı kaleme almak gerek ama çoğu blog sitesi bende yazının “porno” halini, yani insanın içini kaldıracak bir “açık seçiklik” halini uyandırıyor. O yüzden belki bu site pek de öyle ziyaret edilebilecek vs. türden bir site değil.

“Haber olmayan haber” olarak blog sitesi, olay olmayan olay’ı kendisine destür edinen yeni çağ medyasının yöntemlerini, araçlarını, envanterini kullanıyor. Bu yüzden de “medya, mesajın kendisini feci” şekilde belirliyor. Youtube görüntüsü olmadan blog tutmak şimdilerde zor gibi.

İroni ve paradokslarla kurulu blog metni, konusunu, biçimini ve içeriğini yazıdan almıyor, web’in kendi mantığından alıyor. O yüzden de günlük değil, gündelik olarak değiştirilmeli belki. Çünkü günlük, perspektife insan’ı tüm zilleti, eti canı ve söylemedikleri ile insanı alır. Blog ise genelde, merkezine insan’dan arta kalanları alıyor.

Bunları bir eleştiri olarak kabul edebilir miyiz bilmiyorum ama, yazmak, net üzerinde yazmak olarak ele alındığında bir şekilde bellek yitimi ile, bu bellek yitiminin de yitimini haline geliveriyor. Artısı var dediğim gibi, multimedya metinler görüyoruz, eksisi metin görünemiyor. Metni bırakalım, aslında random spam generator’ler gibi işliyor çoğu blog yazarı. Daha okumayı doğru dürüst bilmeyen bir kültür, yazmaya bu kadar çabuk adaptasyon sağlayamaz zira.