ve de ki!

HAYIR..İSYAN!

akıntının gönderine çekiyor
ters yüz olmuş bayrağını
kıpkızıl ruj lekeleri, kutlamalar
hemen konuşup örneğin haberlerden
susuveriyor, işte en kötü zaman

içerlemiş güneşe kim bilir eski
bir çiçek çürümüş saksısında
biraz eter, biraz toprak
tüm nebat

çekse köklerini gidecek yol asfalt
griye bağlamış ya tüm umudunu
mutunda kutu kutu coşturucu
-tomurcuk ölümleri-

fidana durmayı kendisi istese de
besili kır çiçekleri arasında
pek göremiyor ılığı, seli

tutunsa bir yaprağına
gövdesini yiyecek
elbet vardır bir sonu
tezek kokan geceler bitecek

kodamanların odalarında da durabilirdi
durmadı bir kapandı, arılara inat
saksısında uçmaya yazgılı kelebek
yine de küçük bir kart asılı

boynundan aşağı rüzgara
taçlandırıp taçlandırıp
üç kuruşluk gül kurusu
hediye edecek

solarken, kendinden geçerek