ve de ki!

Derkenar’ın Mayıs-Haziran 2006 sayısında, genç bir şair, Oğuzhan Akgün, Hz.Hubble’ın Rüyaları’ndan yola çıkarak şiirim hakkında yazmış. Yazının içeriği konusunda benim birşey söylemem doğru değil ama yine de

“Ancak Işın’ın imge kurmadaki becerisi hayli ileri derecede ve şaire alışmak sadece biraz zaman istiyor. Şiirleri birkaç kez okuduğumuzda işimiz çok daha kolaylaşıyor. Hem gösterilmek istenen şeye hem de gösteriş şekline olan yabancılığımızı attıktan sonra kendimizi çok daha rahat hissediyoruz.”u not etmeliyim. Zira bir “imge becerim” yok. Ya da bir şekilde “imgeyle” o tür bir ilişkim yok. Hubble’ın okunması ve anlaşılmasını klasik anlamda zor metinle açıklamak ne kadar doğrudur bilmiyorum ama Hubble’ın en azından birinci bölümünü oluşturan parçanın kendi için dönüşlü bir sürü metin parçası ve bu metin parçalarının isabet ettiği tonla tarihi bilgi vs ile karıldığını söyleyebilirim. Ortada anlatılmak istenen şey ve buna bağlı olarak çizgisel ya da çizgisel-olmayan bir anlatı olmadığı zaman, “Söz”ün hiç bir işe yaramadığını göstermek için yazıldı o kadar büyük bir bölüm.

Benim şiirim okurdan fazla birşey bekleyen bir şiir gibi görünüyor. Şiirin “hayal kurdurma” gibi bir işlevinin olmadığını düşündüğüm için de hiç bir matrise (bu anlamda kelime grubuna, nesneye ve göstergeye) bağlı kalmak gibi bir düşüncem olmadı. Bu yüzden bağlantı aramayı tavsiye etmem. Beni görsel şiire ya da kolaja getiren şey de, zaten bu noktada yatıyor. İlişkisizlik, kurgu düşmanlığı ve hiç de yaratıcı olmayan hatta anti-yaratıcı bir yazın türü diyelim buna.

Hubble’ın ekseninin daha da daralarak işleneceği başka bir kitabı haber vereyim o zaman. Bu dosya, sanıyorum 2007 Şubat gibi yayında olacak. Ayrıca yine 2007′de bu eksenin dışında bir dosya daha yayınlanacak, ama hiçbiri kesinleşmediği için ne isimlerini ne de yayınevlerini belirtmeyi uygun bulmuyorum.

Benim türümde adamların, kısa vadede planları hiç tutmaz. O yüzden ne Nesnevi’nin ne yayınlanmış şiirlerimin ne de yaptığım işlerin şu anda bir hükmü olabileceğini düşünmüyorum artık. Gelecek, belirsiz bir gelecek sadece benim “üretebilme sığamı” barındırdığı sürece işe yarar görünüyor. UMUT ise bu gelecekten bile ötede bir yerde..