ve de ki!

Türk okuru yerli yazarları keşfetti diyor Hürriyet’in haberi ve ekliyor: “Türkiye’de son 6 yılın istatistiklerine göre, yayıncı sayısında yüzde 100, üretilen kitap çeşidinde de yüzde 175′lik artış oldu, okurların Türk yazarlara olan ilgisi de arttı. Türkiye Yayıncılar Birliği Başkanı Çetin Tüzüner, Türkiye’de son yıllarda talebe bağlı olarak yayıncı ve kitap çeşidinin arttığını belirtti.” Evet durum biraz buna yakın, ama herhalde bu artışın sadece okuru keşfi ile ilgisi de yok. Yerli yayıncılar belki de çoksatacak kitaplarla ilgili daha iyi bir pazar, daha yerli bir merak uyandırmadı mı? Daha yerli bir okur tipinin ıcığı cıcığı çıkmış “aidiyet” ve “orada olma” hissi köküne kadar sömürülmedi mi, eksiğimizin, gediğimizin türlü türlü halleri -tıpkı televizyon dizilerindeki gibi- yerlileştirilmek yoluyla önümüze gelmedi mi?

Bir türk okur tipi yaratıldı burası açık. Bu okur tipininse kitaba yılda ortalama 2 ya da 3 YTL ayırabildiğini de biliyoruz..Bu anlamda basılan kitabı da alan tüketici kesimi bu ortalama değil. Daha üst düzeyde bir tüketici tipi. Kötü ve acı olan şeyin bir yazarın örneğin çok satan bir kitabının diğer kitaplarının da satışını hiç artırmaması (örneğin Tuna Kiremitçi). Elbette buna da bir çare bulacaklardır, pazarlama tekniği açısından.

Türkiye’de yayın piyasası hiç de masum bir piyasa değildir, özellikle devlet elini çektikten sonra kültür işinden. Bugün Milli Eğitim’in Eğitim’den anladığı kitap ve kültür içermiyor, aynı şekilde partilerin de..

Bugüne bugün kendisine yazar, şair, çizer diyen bir sürü adam ve kadını yaratan da bu “gelişme” düzeyi zaten. Buyrun, tepe tepe kullanın.