ve de ki!

Merdiven Şiir’in bu sayısında (Sayı 7, ocak-şubat 2006) Celal Fedai “OF NOT BEING JEWISH YAYINLANMASAYDI KIYAMET KOPARDI” başlıklı bir yazı kaleme almış. Yazının bağlamı ile son iki sayfada değindiği şeyler arasındaki ilgisizlik bir yana bir şekilde vardığı yanlış yargıların odağına da yazdığım bir yazıyı oturtması başka türlü bir talihsizlik. İsmet Özel’in bundan böyle şiir kitabı çıkarmayacak olması kendisinin “veda hutbesi”ne hazırlandığını anlamına mı geliyor bilmiyorum ama bir şairin kitap çıkarmayacak olmasının başka şairlere neden bir “imkan” olduğunu ben çok merak etmeye başladım. Kaldı ki İsmet Özel’le derdimin de bu noktada olması ya da öyle olduğunun düşünülmesi çok can sıkıcı. Hem de sanki böyle “ışınvari” türden bir terimle bu niyetlerin damgalanması?

Celal Fedai özetle diyor ki, İsmet Özel gibi büyük bir şairin ardından kalacak sözde boşluk için genç (ve ona göre üçüncü sınıf) şairler kapışıyorlar, “sahneye atlamaya” çalışıyorlar. Birincisi o sahne tek kişilik oyun kaldırmıyor zaten. Sahne’de olmaktan ne anladığımıza bağlı olarak ben de dergi çıkartan, kitap yayınlayan, fikir beyan eden, şiir yazan, en önemlisi şiir yazmaya devam eden bir şair olarak o sahnede sayılırım. Kimseden “rol” istemedim mesela. Zira “karakter oyuncusu” değilim, karakterimle oynamıyorum ve onu oynatmıyorum. Bu da oyun değil zaten..

Bir ikinci nokta “Savaş Bitti”nin yayınlanmasından sonra yazdığım yazı da hiç öyle bir niyet falan sezilmiyor. Çünkü “İsmet Özel patetik bir aydındır, bu açık artık” dediğim noktada “patetik aydın” ifadesi başka bir kaynağa dayanıyor (İmkansızın Politikası, J.M.Besnier, Ayrıntı Yayınları). Kitap açılıp okunursa ve İsmet Özel’in bugüne kadar ki “entelektüel kariyeri” incelenirse yazdığım kısa yazının bağlamı daha da oturacaktır kafalarda (örneğin Bataille, Foucault, Blanchot ya da soldan sağa savrulan her entelektüel vb gibi). Tabi böyle birşey beklemek Fedai’nin “hayran mektubu” üslubu için fazla ağır ama yine birileri çıkar umarım.

Ayrıca lirik ya da epik hangi kanattan olursa olsun kimse ile “İsmet Özel” konusunda bir fikir/hareket birliği içinde değilim, tıpkı şiirde de kimseyi çok sallamadığım gibi. Celal Fedai önce o yazdığı yazının bağlamının kendisini bir hayran olarak değil, bir derginin bağlamını da belirlediğini düşünmeli. Şimdi öyle bir ayrım çıkıyor ki ortaya, o dergide yer alan isimlerin gizlice İsmet Özel’e Övgü Dışında Hiç Bir Fikir Beyan Etmeme Paktı’nın imzalamış olduğunu düşünmeye başladım ben. Böyle “Kant Reader’s Review” türü bir dergi çıkarıyorsanız bunu Merdiven Şiir başlığının altına yazabilirsiniz mesela, biz de ona göre bilir okuruz.

Son olarak bu yazıyı ben Kitap Postası’nda “Militan İçin Savaş Bitti” yazısını yayınladığım sırada yazsaydı? Neden bu bekleyiş? Neredeyse 6 ay oldu?