ve de ki!

Az önce gördüm, televizyonda bir sürü program bu kredi kartı mağdurlarına ayrılmış. Son sözü söyleyen kim? Aradaki reklamlara bir bakın bakalım..Gözünü sevdiğimin medyası..Neye çare olabileceksin ki?

Aslında AKP’nin böyle bankalarla ilgili haşin hareketler yapıp, sıkı şekilde olayı çözdüğünü düşünmüştüm fakat yanılıyor olabiliriz. Birkaç zamandır “kredi kartları borçları” ile ilgili yapılandırma ve bu konudaki yasa tasarısı mecliste görüşülüp duruyor. Her ne hikmetse devlet memuru olan iki polisin kredi kartı borçlarından dolayı intiharları, Hürriyet’e haber olduktan sonra durumun vehametini yazan Yalçın Doğan’ın tespitleri daha da bir korkutucu. Bundan birkaç yıl öncesine kadar bankaların bizim mevzuatımızı iç etmesine alışmış şekilde bakıyorduk haberlere. Hem de bizi kandırıp, off-shore hesaplarda gecelik yüzde bilmem kaç faiz vaadiyle. Bugünlerde bankalar belki o tür numaralar yapamıyorlar ama yine de “taksitli alışveriş” ve “sokakta herkese dağıtılan kredi kartı” durumları da hiç iç açıcı değil. ATO’nun gösteri ve panayır havası kokan eleştirisi bir yana, durum ciddiye gitmekte. Burada dikkat edilmesi gereken bankaların bu kez bizim mevzuatımızı değil, kendi mevzuatlarını bize kullandırarak bir şekilde bizi hava ile borçlandırması ve bol taksit az ödeme geyiği ile birlikte ota boka para verdiğimiz. Allah sonumuzu hayretsin..Ha bir de “parçalanmış yaşam” falan gibi çok hip ve kool eleştiriler yapıyor ya bizim edebiyatçımız, yazarımız. Bu parçalanmış yaşam, taksitlendirilmiş yaşamdır. Oradan bir okuma yapmanızı rica etmeyi kendime bir göre bilirim albayım..Bizden önceki kuşaklar harbiden bir acayip..