ve de ki!

BİR PAZAR GÜNÜ CENGİZ HAN
(bir alışveriş merkezi açılışı sebebiyle…)

Ve bir Pazar günü cengiz han
Pelerinindeki ölüleri savurdu
Böyle istedin, böyle oldu

Tırnaklar, tırnaklar, yenmemiş tırnaklar
Pıhtısında mazmun durgun tırnaklar

Zorbanûn bir nur kötülüğe tohum çalmış
Yetmiyordu savurdu iskeletlerini Atıl bir çağın

Ve değişmeyecekti, o bir handı, yolsuz kalmış tümce günaha
“Bunca kesik başa karşı Kırallığım” dedi.
Krom çağında yakût gözleri; parıldadı.
İki dağ yağız bir çığlığı kapattı, mıcırları eşsiz bir boğazlanmanın
Bulutların mahzun bakmasına bile çattı, çatardı.

• bir yedi bin yıl daha buralardayım
• yaban domuzu gibi sağlıklıyım canlıyım
• kahkahamda eskittim kıpkırmızı pencerelerini geçmişimin
• bin tanesi üst üstü bindirilse para etmeyecek
• zavallı bir çağın. İnciri ve paslı diliyim
• sanmayın parıldıyor Kalkanlarım: kurbanlarımın
• kurbanlarıma yaydığı kanlı bir hastalık zırhım.

Ve bu zırhı bakışları ile delebilir savrulan rüzgar
Harfleri olsa bin bir burca diker, hakikatte bir ırz inşa ederim
“Kendimi gömdüğüm sır taşınabilir oysa, taşınabilir iki körpe
Dudak arasında.” Gömün beni, ve geçirin üzerimden trilyonlarca at
Hepsinin terlerinden yayılacağım burun deliklerinize
Başıboş bir meraka meram olan korkumla, sevmedim hiç birinizi

Kapkara tepelerinde kuzguni şirretin
Hiç kapanmayacak münafık bir yara
Pazar günü, korkumuzun kandilinde
sözlük çalışması için toparladık bu kelimeleri
Karanlığın içine ziftle çizilen kalbini sevgilinin.
Ve adam öldürmekten yorulmamış bir memurun
“Çöl” kelimesinden tiksinmesini anlamadık.

“bana dönecek ya da döndürüleceksin” diyorum şimdi
önce bana, sonra bana: faute de mieux
çünkü arzunun sığ sularında
çünkü devasa termik santral
ve ikimiz arasında senin gövden başın memelerin
parça parça kahkahal.

• Kesiyorum kurdeleyi